Hep bir yerimiz
değiyordu.

Kapıda karşılayan, konuşur gibi miyavlayan, uyurken mutlaka bir yerini bize değdiren bir kedi.

Onunla geçen on bir yılın içinde sayısız küçük alışkanlık vardı. Yanımıza kıvrılması, kolumuzu istemesi, kendi dilinde bize cevap vermesi… Kahvistos’un hikâyesi işte bu anlarda saklı.

Şimdi o yakınlığı hikâyelere, çizimlere ve zamanla hayatımıza eşlik edecek nesnelere taşıyoruz. Her birinin içinde Kahve’den bir parça olsun istiyoruz.

Sevgisiyle, Kahvistos